در این تحقیق میزان دقت نتایج به دست آمده از شبیه سازی عددی انتقال موج ساحلی مبتنی بر معادلات یک بعدی غیرخطی آب های کم عمق (NSW)، در مقایسه با نتایج شبیه سازی مدل MIKE21 BW 1DH، که براساس معادلات یک بعدی بوسینسک توسعه یافته، و نیز داده های میدانی، مورد ارزیابی و درستی سنجی قرار گرفته است. در معادلات بوسینسک از آن جایی که فشار در امتداد عمق آب هیدرودینامیکی فرض شده است، شرایط فیزیکی به نحو واقعی تری در نظر گرفته می شوند. در این تحقیق همچنین حدود تطابق نتایج بررسی شده و در مورد توانایی استفاده از مدل یک بعدی غیرخطی در شرایط مختلف امواج و شیب های بستر بحث شده است. مقایسه انجام شده با داده های میدانی نشان می دهد که در تخمین عمق متوسط آب، مدل بوسینسک مزیت ویژه ای نسبت به مدل مبتنی بر معادلات یک بعدی غیرخطی آب های کم عمق از خود نشان نمی دهد.

در این تحقیق مدل دو بعدی H2D که مدل جریان آب کم عمق است و ترمهای گرادیان فشار جو، تنشهای باد، نیروی جزرومدی و اصطکاک کف و دیواره را دارد، توسعه داده شده و با اضافه کردن الگوریتم تر و خشک شدن مرزها، میدان باد و فشار متغیر و شبکه مستطیلی متغیر به آن، مدل جدید Surge2D تهیه شده است. الگوریتم مورد استفاده، هم سرعت جریان و هم ارتفاع آب را برای بررسی تغییر مرز به کار می برد. در این روش برای تغییر وضعیت یک المان مرزی از حالت خشک به تر یا برعکس، به ترتیب باید ارتفاع آب از یک مقدار حداقل بیشتر یا کمتر باشد و علاوه بر آن سیال آب با توجه به سرعتی که در المان مرزی دارد، طول المان را طی کند. در نتیجه مدل سازی واقعی تری نسبت به مدل های پیشین مثل Mike21 امکان پذیر است. نتایج اجرای مدل با حلهای تحلیلی تفاوتی بسیار اندک، در حدود 0.1 درصد را نشان می دهند. این مدل برای بررسی تاثیر احداث میانگذر شهید کلانتری بر خصوصیات جریان در دریاچه ارومیه مورد استفاده قرار گرفته است و تغییرات الگوی جریان در دریاچه ارومیه پس از احداث میانگذر ارایه گردیده است.

حرکت جسم شناور در دریا باعث القای یک بی هنجاری ژئومغناطیسی در میدان مغناطیسی زمین می گردد. در این مطالعه یک مدل ریاضی جهت بررسی تغییرات این بی هنجاری ژئومغناطیسی در آب های با عمق محدود ارائه می شود که رابطه این بی هنجاری را با پارامترهای محیطی و فیزیک جسم شناور بیان می کند. آنالیز فرکانسی روی مدل ریاضی مذکور، نشان می دهد که بی هنجاری ژئومغناطیسی ناشی از حرکت جسم شناور، دارای مولفه های فرکانسی خاصی است که آن را از نویز محیطی و میدان های الکترومغناطیسی ناشی از سایر امواج محیط دریا قابل تفکیک می کند. شبیه سازی برای یک شناور معمولی در دریا با عمق های مختلف نشان می دهد که همیشه فاصله بهینه ای از سطح آب وجود دارد که با قرار دادن حسگر مغناطیسی در آن فاصله، بیشترین دامنه بی هنجاری ژئومغناطیسی قابل دریافت است. در این مقاله نشان داده می شود که این عمق بهینه به عمق آب دریا نیز وابسته است. به علاوه اثبات می شود که با افزایش سرعت شناور، دامنه بی هنجاری فوق بیشتر شده و با کاهش سرعت شناور، کاهش می یابد.